Toerverslagen

zondag 19 mei 2019 – Bataviawerf– 87 km – bewolkt en soms lichte nevel, 10°-15°, wind Noord, kracht 4 – 6 rijders: Tiem, Enrico, Eric, Marc, Han & Michiel

Als laatste bij het bankje en voor de laatste keer als zestiger. Han was er drie minuten voor negen als eerste!! Er was al besloten voor Bataviawerf. Dus op weg naar de Hollandse Brug. Aan het eind van het Farflerpad namen we per ongeluk niet de nieuwe brug over de A6 zodat we een klein beetje aan het dwalen sloegen. Praktisch stiltstaand reed Eric, die even omkeek, mij van de sokken. Beiden op de grond maar alleen een paar schafwonden waarvan die van Eric het meest bloeden. Als snel vonden we daarna, langs de Ruïne van Almere, de oversteek van de A6. Daarna tot Bataviawerf de geëigende paden, o.a. via Praamweg en Knardijk, naar de uit-de-wind en in-de(spaarzame)-zon liggende uitspanning. Twee opvallende dingen. De Teletekst-app schijnt, volgens Enrico en Marc, alleen nog maar door fossielen te worden gebruikt en het overlijden afgelopen week van Gijs duPau, de roemruchte stratenmaker van het witte huis aan de Dijkweg, wereldberoemd in Muiden.
Langs de nog immer hobbelige Oostvaardersdijk naar Lelystadhaven. Bij Lelystadhaven liep een vrouw met een aangelijnde hond op het fietspad. Vlak voor ons sprong de hond toch wat naar links. In de remmen dus, als laatste rijder voor mij te laat. Pats, tegen de fiets van Marc op en weer op de grond. Ik kan met niet heugen wanneer ik voor het laatst ben gevallen en nu twee keer in één rit. Weer wat schaafwonden erbij maar verder eigenlijk geen malheur. Als pleister op de wonde mocht ik langs de dijk als tweede man rijden. Eerst een tijdje achter Han, toen een hele tijd achter Marc en daarna weer even achter Han. We waren snel terug bij de Hollandse Brug en voor énen bij de Hakkelaarsbrug. Ondanks alles fijn gefietst.
zondag 12 mei 2019 – Edam– 77 km – bewolkt, 6°-10°, wind Noord, kracht 4 – 5 rijders: Tiem, Enrico, Eric, Marcel & Michiel

Tiem stond al bij het bankje en daarop zaten Marel en Eric met tussen hen in onze nestor Gerard. Zo één, twee keer per jaar komt hij even kijken. Het gaat hem goed met zijn ruim 88 jaar maar volgens eigen zeggen begint hij wat vergeetachtig te worden. Zo was hij laatst op zoek naar de koffiekan terwijl hij al jaren een Nespresso-apparaat heeft, had een gesprek met de nieuwe buurvrouw maar toen hij zei dat het leuk was kennis gemaakt te hebben zei deze: ‘maar dat hebben we verleden week toch al gedaan’. Onze namen wist hij echter goed. Zo wist hij zich te herinneren dat ik Jaap heet.
Ik stelde het Natuurpark voor maar dat vond vooral Enrico, die intussen aan was komen rijden, te gortig. Hij stelde ‘De Fortuna’ in Edam voor. Ook prima. Marcel zou tot Monnickendam met ons meerijden ivm andere verplichtingen. Tot Monnickendam het geijkte pad, alleen reden we direct naar de dijk ipv via Holysloot. Vlak voor Monnickendam nam Marcel de afslag naar Zuiderwoude. Daar kregen we ook een klein buitje. In Monnickendam werden we ingehaald door een jonge rijder. Daarna richting Katwoude reed deze zo’n 200 meter voor ons. Tiem nestelde zich op kop en heel zijn body-language straalde uit: ‘die gaan we pakken’. Na zo’n 5 minuten was dat gelukt. Daarna met wisselend Enrico en Eric op kop reden we ruim boven de 30 km/u tegen de toch niet misselijke wind in. Vlak voor Volendam ging Eric van kop en nam ik over. Dat bleek na zo’n honderd meter even te optimistisch. De hartslag schoot naar 175 maar toen waren we gelukkig bij Volendam. Het was er al goed druk maar we reden er makkelijk doorheen. Tot Edam konden we aanpikken bij een grotere groep zodat we redelijk uitgerust buiten bij ‘De Fortuna’ konden neerstrijken. Vrijwel meteen werd Enrico gebeld. Het bleek Rijn te zijn die in de haven van Edam was. Hij had ons vijfen in Muiden over de sluisbrug zien rijden en gokte op Edam. Geen slechte gok. Na een paar minuten was hij bij ons. Wel enigzins verbaasd want hij had toch vijf man geteld. Na de gezellige zit met goede koffie en reden we langs de Provinciale weg naar Edam en verder naar Broek in Waterland. Via Het Schouw kwamen we bij de golfbaan. Daarna was het nog een stukkie naar de Schellingwouderbrug. Rond half één waren we weer in Muiden terug. Lekker gefietst. Vrijdag 31 mei a.s., de dag na Hemelvaart, gaan we weer rond het Markermeer. De dijk is gedeeltelijk afgesloten maar er rijdt een pendelbus. Dat scheelt weer kilometers 🙂
zondag 5 mei 2019 – Monnickendam– 56 km – bewolkt, 6°-8°, wind Noord, kracht 4-5 – 4 rijders: Marco, Eric, Marcel & Michiel

Toen ik naar buiten stapte reden Marcel en Eric net voorbij. Ze zagen me en hielden in. Ik had hen nog niet acherhaald of Marco achterhaalde mij. Er was een bui in aantocht en de wind was wel 6 Beaufort. We slingerden soms over de weg. Bij Mariahoeve begon het te regenen. Bij het bankje stond niemand en we gingen achter Jan Kroket schuilen. Al snel werd het droog en om vijf over negen vertrokken we. In de tussentijd was er niemand verschenen. Marco wilde naar Marken maar de anderen naar Monnickendam. Via de Maxis, door de schapenkeutels achter de PEN-centrale, IJburg, Ransdorp en Holysloot kwamen we op de dijk richting Uitdam. Daar werden we ingehaald door 2 snellen waarbij alleen Marco een tijdje aanpikte. Vlak voor Uitdam kwam ons nog een man of vijf achterop. Ook die lieten we lopen. Via het fietspad op de dijk langs de Gouwzee reden we het laatste deel naar Monnickendam. De hele tijd stond er een pittige wind. Bij de Koperen Vis legden we beslag op de grote ronde tafel links achterin. De punten appeltaart mochten er wezen. De gesprekken gingen o.a. over Ajax en de drieslag die ze zouden kunnen maken (inmiddels is de eerste slag binnen, de bekerfinale werd met 4-0 van Willem II gewonnen). Na de koffie was het even fris maar met meest de wind achter konden we, met het grote mes erop, snel warm worden. Via Zuiderwoude reden we terug naar de Schellingwouderbrug. Daarna langs de camping en het Polderhuis richting Diemerdammersluis. Marco wilde niet opnieuw door de schapenstront zodat we via de nieuwe brug over het AR-kanaal richting Diemen reden om kort over de brug nogmaals, maar nu via de Muiderbrug, het AR-kanaal te kruisen. Marcel verzuchtte dat het een extraatje van Marco voor bevrijdingsdag moest zijn. Daarna door Muiden, waar niemand afhaakte,  naar de Hakkelaarsbrug. Precies om 12 uur was ik thuis. De anderen moesten nog even verder. Zuur weer, maar toch lekker gefietst.

zondag 28 april 2019 – Breukelen– 70 km – bewolkt, 8° – 10°, wind Zuid, kracht 3 – 3 rijders: Marc, Eric & Marcel
Veel water gezien, maar die viel niet uit de lucht. Langs vestinggracht, trekvaart, Vecht, Loosdrechtse-, Kortenhoefse-, Ankeveense plassen en het Naardermeer ons rondje Breukelen gedaan. Wij waren slechts met drie (3)… Eric, Mark et moi. Met een stevige wind tegen, maar dat is elke week, koers gezet naar Breukelen. Op enig moment, in Nederhorst d B., vloog ons adrenaline-peil huizenhoog de lucht in, toen een niet oplettende bewoner zonder te kijken de weg op wilde draaien op het moment dat wij zijn erf naderden… Uit drie kelen kwam genoeg geluid om hem van schrik (en net op tijd) op de rem te doen trappen… Verder ving het goed naar de koffiestop.
Op de terugweg nog een hachelijk momentje… Burgerlijk ongehoorzaam als wij zijn, reden we vanuit Breukelen via het gebruikelijke smalle weggetje waar met borden werd aangegeven, dat fietsers en voetgangers er niet door mochten i.v.m. oeverwerkzaamheden…, maar dat geldt toch niet op zondagochtend? En zeker niet voor ons…toch? Via 1 km. stalen rijplaten arriveerden we bij het bruggetje, die bleek afgesloten met een stalen hekwerk voorzien van kettingen en hangsloten. Maar terugrijden vonden wij geen optie. Eric klom als eerste, op zijn glibberige fietsschoenplaatjes, buitenom en hangend boven het water, over de ijzeren brugleuning. Een voor een werden de fietsen om het hekwerk heen aangegeven, waarna Mark en ik de klim volbrachten….opgelost, wie houdt ons tegen!
Daarna met een prettig windje in de rug via Loosdrecht, Kortenhoef en Ankeveen weer naar huis. Bij de molen namen we afscheid van Mark en koersten Eric en ik via het Naardermeer naar huis. Lekker gefietst. De thuisblijvers hadden ongelijk…

maandag 22 april 2019 – Nijkerk– 74 km – zonnig, 14° – 20°, wind Oost, kracht 3-4 – 9 rijders: Han, Marco, Eric, Marcel, Tiem, Jurriaan, Enrico, Eric-Jan & Michiel

Exact dezelfde rit als op 7 april. Stevig windje maar met Marco, Tiem en Eric als locomotieven was het goed toeven in de waaier. Koffie en gebak lekker buiten in het zonnetje. Terug langs het Eem- en Gooimeer met de wind in de rug ging het lekker hard. Rond twaalven weer terug in Muiden. Fijn Gereden!

zondag 14 april 2019 – Soesterhoogt– 76 km – zonnig, 2° – 8°, wind NoordOost, kracht 3-4 – 3 rijders: Marco, Eric & Marcel
Bij vertrek 2°C. En er stond nog steeds een harde wind vanuit het koude Noorden.
Marco stelde WEER Oostvaarders voor, maar dat hebben Eric en ik geweigerd…en omdat we maar met z’n drieen waren, was Marco in de minderheid…
Gedrieen zijn we toen in een acceptabel aangenaam tempo naar Soesterhoogt gefietst. Extra adem voor kaut had ik niet, dus de eerste gesprekken kwamen pas los bij de koffiestop.  Na  koffie met een punt, door het bos terug. Er werd niemand gelost en achtergelaten, dat was fijn. Al was het maar een klein groepje, we bleven bij elkaar. Thuisgekomen was ik na ca. 76 km ‘op’, maar voldaan. Ik had het gevoel weer maximaal gepresteerd te hebben. Eric en Marco hadden een makkelijk dagje….

zondag 7 april 2019 – Nijkerk– 74 km – zonnig, 12° – 20°, wind OostNoordOost, kracht 2-3 – 7 rijders: Han, Marc, Eric, Marcel, Tiem, Jurriaan & Michiel

Weer een mooie opkomst. Han voor de eerste keer dit jaar. Gezien de wind hadden we wel weer naar de Oostvaarder gekund maar dat wilde niemand meer. Dus binnendoor naar Nijkerk en door het Nieuwe Land terug. Weinig te vermelden de route liep geheel volgend het bekende traject. Bij de jachthaven moet men tegenwoordig de bestelling aan de bar ophalen. Jurriaan en Michiel kweten zich van hun taak. Later rekende Michiel af en stuurde de anderen een ‘tikkie’ om te betalen. Ook de terugweg ging geheel volgens recept. Wel de wind grotendeels in de rug. Tussen de 33-35 km/u. Voor Almere-Haven raakten Han, Marcel en Michiel los. In Almere-Haven ging Marcel zelfs nog een extra stop maken. Zo reden Han en Michiel tot de Hakkelaarsbrug gezamelijk terug. Lekker gefietst! Volgende week starten we nog om 10 uur. Marc is 2 weken met vakantie en Michiel is er volgende week ook niet. Hierbij nog de stand tot en met vandaag.

zondag 31 maart 2019 – Oostvaarder– 59 km – zonnig, 2° – 8°, wind NoordOost, kracht 3 – 8 rijders: Enrico, Marco, Marc, Marcel, Eric, Eric-Jan, Jurriaan & Michiel

Negen man bij het bankje, ongekend! Weer stond de wind uit het NoordOosten. Sommigen morden omdat de meerderheid toch weer naar de Oostvaarder wilde. Eric was er na een lange afwezigheid wegens vakantie in Australië ook weer bij. Ook Marcel en Jurriaan waren er dit jaar voor het eerst. Tegen de klok reden we er heen. Bij de Hakkelaarsbrug besloot Clemens een eigen rondje te gaan rijden. Een paar kilometer voor de Oostvaarder raakten Marcel en Michiel ‘los’ maar ze slaagden erin het verlies beperkt te houden. Ook nu weer een gezellige en lange stop. Op de terugweg snelden de snellen snel vooruit. Dat was Eric, Jurriaan, Marcel en Michiel te gortig. In een aardig tempo, toch nog wel 35 km/u, reden we de meeste tijd maar in de bocht naar het Muiderzand versnelde Eric die opeens de geest kreeg. Met ruim 40 km/u stoven we op de jachthaven af. Eric wachtte daar op Marcel terwijl Jurriaan en Michiel gezamelijk tot Muiderberg reden. De snellen hadden ook aardig doorgepeerd. Mooi fietsweer!

zondag 24 maart 2019 – Oostvaarder– 59 km – zonnig, 2° – 8°, wind NoordOost, kracht 2-3 – 5 rijders: Marco, Marc, Eric-Jan, Tiem & Enrico

Zonder afzegging was Michiel niet bij het bankje. Teleurgesteld reden we richting Oostvaardersplassen. Op de IJsselmeerweg liepen we in op een ploegje van 4 man waarvan sommigen shirts aanhadden die verdacht veel op de onze leken. Het bleken Rob, Marcel, een onbekende (Nico) en ….. Michiel. Die wilde een keer met Rob rijden. Via de route tegen de klok in reden we via de bekende paden naar de uitspanning. Kort daarna arriveerde ook het ander ploegje. Het was gezellig en we zaten er ong. een uur. Via de Oostvaardersdijk reden we terug naar Muiden. Het andere ploegie reed binnendoor terug en daarvan kreeg Marcel nog een geknapte spaak zodat hij door Saskia moest worden opgehaald. Fijn fietsweer!

zondag 24 februari 2019 – Breukelen– 52 km – zonnig, 2° – 8°, wind Zuid, kracht 2-3 – 3 rijders: Marco, Enrico & Michiel

Onbegrijpelijk dat er met dit fantastische fietsweer zo weinig animo is. Tot Weesp de oostkant van de Vecht, daarna de westzijde via Nigtevecht, Vreeland, Loenen, Nieuwersluis naar Expreszo op de markt in Breukelen. Net als vorige week weer buiten gezeten. Er is opnieuw een treurig hoofdstuk aan het verhaal over Marco’s flat toegevoegd. Door een fout in de constructieberekening van de balcons mogen ze, tot nader order van de gemeente Almere, niet meer op hun balcon komen. Als Marco gepensioneerd is gaat hij er een roman over schrijven. Via de oostzijde van Vecht weer terug. Nieuwersluis, Loenen, Vreeland en Nederhorst den Berg. Om 12:30 waren we bij de Hakkelaarbrug. Lekker gefietst!

             

zondag 17 februari 2019 – Soesterberg– 74 km – zonnig, 2° – 10°, wind Oost, kracht 2-3 – 4 rijders: Enrico, Eric-Jan, Clemens & Michiel

Tot Paleis Soestdijk geen bijzonderheden. Daarna twee. De zeer koningsgezinde Enrico kon de verleiding niet weerstaan een foto van Ben en Juul te maken. Kort na de stoplichten daarna volgt de klim omhoog waarbij er twee keuzes zijn: links makkelijk en rechts minder makkelijk. Ik koos links en, naar later bleek, de anderen rechts. Enrico zag als laatste, vanwege de foto, nog net boven aan de klim een rijder met ‘iets roods aan’ naar rechts afslaan terwijl je daar toch echt naar links moet.

Toen we na wat bellen eindelijk contact hadden zat Clemens al bijna in Bilthoven en heeft hij de rit alleen voltooid. De anderen hebben heerlijk in het zonnetje bij het ‘t Hoogt buiten koffie gedronken.

Daarna via Den Dolder en Lage Vuursche terug. Pas 13:45 weer terug.

      

zondag 3 februari 2019 – Zuiderwoude– 51 km – zonnig, -2° – +6°, wind NoordWest, kracht 3 – 1 rijder: Enrico

Moederziel alleen zonder koffiestop maar wel met mooie plaatjes.

                                  

zondag 20 januari 2019 – Breukelen– 54 km – zonnig, -5° – 0°, wind ZuidOost, kracht 1 – 3 rijders: Rijn, Enrico & Michiel

Koud maar prachtig weer. Één minuut voor tien nog niemand bij het bankje. Toen kwam Rijn en even later Enrico. Geen wind dus keuze zat. We besloten voor Breukelen. Rijn gaf aan last van zijn heup te hebben en dat een foto al had aangetoond dat het kraakbeen geheel is verdwenen. Toch nam hij de kop op de Lange Muiderweg. Daarna reden we via ‘s Gravelandse Weg en Dammerweg naar Nederhorst langs de Vecht die er wonderschoon bij lag. Daarna via Het Hemeltje naar Vreeland en zo verder langs Loenen en Nieuwersluis naar Breukelen. Expreszo zat stampvol fietsers. We hadden nog net een tafeltje. Rijn vertelde dat hij vreest binnenkort onder het mes te moeten vanwege zijn heup maar dat vakanties in februari en april eerst nog ‘moeten’. Terug langs de andere kant via Nieuwersluis, Loenen, Vreeland en Nigtevecht. Volgens Rijn een hem onbekende route. Zijn heup begon intussen steeds meer op te spelen. In een rustig tempo reden we via Uitermeer en de Keverdijk naar de Hakkelaarsbrug. Fijn gereden maar zeer jammer dat we Rijn de komende tijd zullen moeten missen.

                      

zondag 6 januari 2019 – Grand Départ á Monnickendam– 56 km – half bewolkt, 6°, wind NoordWest, kracht 2-3 – 7 rijders: Rijn, Enrico, Marco, Marc, Tiem, Eric-Jan & Michiel

Vijf voor tien bij het bankje en nog helemaal niemand. Het zou toch niet? Maar alras kwamen de anderen uit alle richtingen aanzetten. Met 7 rijders mocht het wel een Grand Départ worden genoemd. Het gemiddeld aantal rijders in 2018 was slechts vijf. Na het schudden van de handen besloten we voor Monnickendam. In een doorgaans aangenaam tempo reden we geheel volgens het geijkte parcours naar de Koperen Vis. Daar was het goed toeven want we bleven er bijna een uur. De kout was aangenaam maar op het moment van schrijven (14/1) kan ik me er weinig van herinneren. Oh ja, Tiem was naar St. Petersburg geweest! Ook de terugweg werd in een aangenaam tempo afgelegd zodat de eerste rit als zeer prettig in de boeken kan worden genoteerd.